I was humiliated..

Agosto 27, 2009

Hiyang-hiya talaga ako sa ginawa kong ito. matapos kasi ang JO ko kanina ay dumireto na ako sa clinic upang magpa-medical. Para naman makatipid ako. Hello! sa panahon ngayon kailangan kong magtipid. galing ako ng malabon at magastos naman sa pamasahe kung uuwi pa ako at babalik sa ibang araw.
okey naman ang Process ng medical. usual na medical exam lang naman ang ginawa sa akin tulad ng mg napagdaanan ko noon. maliban sa isang bagay, isang bagay na talaga namang hinding hindi ko makakalimutan sa buong buhay ko, ang PE o Physical Exam kasama sa exam ang anal exsamination. ibigsabhin kailangan kong magbubad sa harap ng Doctor. Wala akong choice , pumasok na ako sa isang kwarto at nagpalit ng gown. matapos ang ilang minuto pumasok ang doctor at may kasama pa itong assistant. Grabe ang hiya at kaba na nararamdaman ko ng mga oras na iyon.Ang ganda pa naman ng asistang. Mabuti na lang at medyo friendly siya at dama ko ang effort niya para pakalmahin ako. Parang gusto kong lumabas at umuwi nalang. pero hindi ko magagawa yun ng suot at manipis sa patient gown. para maapos na ang lahat aypumayag na ako. Una niyang tiningnan ang aking tenga, bibig at ngipit. hindi ako koportable sa ganito dahil dito laislabios na kaba ang naramdam ko kaya ayun napakabilis ng tibok ng puso ko at mabilis ang pulse rate ko. Dahil sa nagyari kailangan uling kunin ng doctor angpluse rate ko pagkatapos ng PE. This time hiyang hya pa rin ako but atleast mas relax na ako ng kaunti medyo bumagal na rin ang heartbeat ko compare ealier..
Wish ko lang hindi na maulit ito…

Advertisements

A New Home

Agosto 27, 2009

Last Friday night i had my interview at Makati around10:00 pm. Medyo kinakabahan talaga ako at nawawalan na ng pag-asa. matagal akong naghintay almost one month na. Matapos ang short interview ay kailangan ko uling mag antay on Monday for the result. The interviewer told me that Hr will call me for the result. Lumipas ag sabado. Dumating ang Linggo at natapos na ang lunes ngunit walang HR na tumawag. 1:00 am ba ako ng Tuesday natulog. Umaasa na bakasakaling maytatawag pa. Hanggang sa nakatulog na nga ako. kinabukasan ay wala na ang aking pag-asa. nagkaroon ang ng Part time job noong Tuesday at medyo napagod ako. Kaya naman agad kong inihiga ang aking pagod na katawan. Sandaling nagmunimuni habang nakikinig sa paborito long FM Station (Mellow94.7 Sounds good naman kasi talaga!). Ilang minuto pa ang lumipas at nakadama na ako ng gutom kaya hayun ikinain ko na lang ang pagodko. Habang kumakain na naiwanan ko ang cellphone ko sa itaas, sa higaan ko. Hindi narinig n anagring pala ito. matapos kong kumain doon ko lamang nakita ang dalawang miss call ng isang hindi kilalang numiro. Nakadama ako ng kakaibang kaba. Baka ang HR na iyo. but I miss it! wika ko sa aking sarili. After a few more munites habang nagbabasa ako ng isang tagalog pocketbook ay tumunog muli ang aking cell phone. Si Jhem ang tumatawag ang HR representative na kausap ko. She sound happy at lalong nadagdagan ang kaba sa aking dibdib. Pakiramdam ko ay may dala siyang isang mabuting balita. Hindi nga ako nagkamali. Maganda ang dala niyang balita. Pumasa daw ako sa interview at dahil doon I need to come for the job offer in Makati. Napakasaya ko ng gabing iyon. Sa wakas muli akong nabuhayan ng pag-asa. ang gabing iyon hindi na ako halos nakatulog dahil sa sobrang excitement ko. 11:00 am ang schedile ko pero 9:30 pa lang ay nandoon na ako. After ng halos isang oras na paghihintay ay tinawag narin ang aking pangalan. Sinamahan ako ng isang HR representative the Floor ng Building kung saan gaganapin ang JO (Job offer). Finally! nakapirma na ako ng contrata. magkahalong kaba, saya at excitement and nararamdaman ko ngayon .
Thank God talaga! Hindi talaga ako nagkamali na ipagkatiwala ang lahat sa kanya. Tunay na napaka buti niya sa aking buhay at kahit kailan ay hindi niya ako pinabayaan. Tunay siyang tumutugon sa aking mga panalangin. Thank God! To God be all the Glory!

Interview

Agosto 22, 2009

Thursday morning habang nasa Internet Cafe ako ay nag ring cellphone ko. Isang tawag ang narecieved ko mula kay Jhem, isang HR representative mula sa lkumpanyang ina-aplyyan ko. She has good news for. She wants me to come tomorrow night for an account interview. So I don’t have any choice but to say yes, simply because I badly need this Job. I left home before 8:00 pm because of that I arrived early in the building where in the interview will be conducted. I waited for less than an hour and then there were two people arrived. I guessed they were the interviewers. After a few minutes when they were done preparing the interview room they started calling names of the applicant. On the first call there were no respond. I was the only applicant on that area that time. The interviewer ask me if were there for an interview and I said yes. So she asked for my name and she was surprise that I was there at a very early time. She said that she is not expecting that. Because of that we proceed with the interview. The interview was fun and they were fun to be with. There’s just one thing that I am worried it’s the technical aspect of the interview. The super from the account who also happened to be my interviewer asked me if I am familiar about “mapping a network drive”. I respond to him “not really” Because it gives him the signal to end the interview. The interview lasted only for less than 30 min After the interview I went home. I decide to take the MRT instead of bus because I thought it will more convenient for me. unfortunately I was wrong. I took me more than an hour before the MRT arrive and it was really crowded.
When I arrive home I was “Lantang Gulay”

Sino ba si Darna?

Agosto 15, 2009

Si Darna ay isang kathang-isip na tauhan ng Pinoy Komiks na nilikha at binigyang buhay ng natikang Pilipinong Manunulat na si Mars Ravelo noong dekada 50s. Isang tunay na Super Pinoy Hero na lubos na kinasabikan, pinuri, kinaluguran at pinanabikan ng sambayang Pilipino dahil sa taglay niyang lakas, ganda at karisma sa madla.

Ang orihinal Darna ay isang batang pilay (Mila Nimfa) na lumaki sa hirap na nakapulot ng isang batong bulalakaw mula sa kalawakan, at kapag ito ay kaniyang nilunok ay nagiging isang ganap na maskuladang babae (Rosa del Rosario) na tagapagtanggol ng mga naaapi.

Edad ng Artista ng Gampanan ang Darna

Mga Pelikula

Iba Pang Gumanap na Darna

Nakapagagaling ng mga gumanap na Darna noon. kaya naman labis na Pressure and nararamdaman ng mga gaganap pa nito. Kasabay ng pressure defenitely they are very proud of it. Darna is one of the characters na talaga namang maraming artista ang gustong mabigyan ng pagkakataon na gampanan ang role na ito. Mapa TV o sa Pelikula pa ito.

Walang duda na kakaiba talaga si Darna.

Ang tanong sino naman ang paborito mong gumanap na darna?

The fifth tatse

Agosto 13, 2009

It’s really funny at the same time I felt so stupid when the wife of our CHurch Pastor asked me about this. She is reviewing her elementary student kids for their examination. I was working with the laptop during that time and luckily there is Internet. She asked if there is a connection. So I said yes, Then she told m to search for the “Fifth taste”. (She also don’t know it). Her elder son said “it’s Umami” but we didn’t believed that so to make sure I google it. I type to the search bar “The fifth taste”. Thank God for Wikipedia. It agev me the answer to the question that make me feel stupid. This Information is really new for me. Gosh! See how stupid I am. I did not know that. But an elementary student answered that for me.

For those people loike me who don’t know what the fifth taste is. I’ve searched it for you.

Umami
From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to:
navigation, search
For the record label, see Umami Records.
Umami (旨味
?) is one of the five generally recognized basic tastes sensed by specialized receptor cells present on the human tongue. Umami is a loanword from Japanese meaning roughly “tasty”, although “brothy“, “meaty“, or “savory” have been proposed as alternative translations.[1][2] The same taste is also known as xiānwèi (traditional Chinese: 鮮味; simplified Chinese: 鲜味 literally “Fresh Flavor”) in Chinese cooking. In as much as it describes the flavor common to savory products such as meat, cheese, and mushrooms, umami is similar to Brillat-Savarin‘s concept of osmazome, an early attempt to describe the main flavoring component of meat as extracted in the process of making stock.
The umami taste is due to the detection of the
carboxylate anion of glutamic acid, a naturally occurring amino acid common in meats, cheese, broth, stock, and other protein-heavy foods. Salts of the glutamic acid, known as glutamates, easily hydrolyze and give the same taste. For this reason they are used as flavor enhancers. The most commonly used of these is monosodium glutamate (MSG). While the umami taste is due to glutamates, 5′-ribonucleotides such as guanosine monophosphate (GMP) and inosine monophosphate (IMP) greatly enhance its perceived intensity. Since these ribonucleotides are also acids, their salts are sometimes added together with glutamates to obtain a synergistic flavor enhancement effect.[1][3]

Now we know that knowledge and wisdom does not depends on our age.
This only means that older people can also learn from the younger generation.

Craving for Donuts

Agosto 1, 2009

I am a donut lover. Madalas kapag napapadaan ako sa tindahan ng donut hindi ko mapigilan ang aking sarili na bumili nito. Minsan kahit wala akong pera natutukso pa rin akong bumili. Di bale ng kapusin ang mahalaga ma-satisfy ko ang cravings ko for Donuts.

Chocó Honey Deep, Chocó Butter Nut and Bavarian flavors, those are my favorite flavors of Donuts. Mapa-donuts or munchkins pa man yan ayos na. Isa ako sa mga taong medaling kausap. Kapag batrip ako, Senti mode or irate pa man, donuts lang ang katapat niyan. Siguradong magiging okay na uli ang pakiramdam ko.

Madalas akong bumili sa Dunkin Donut na nasa likod ng Ever Gotesco Grand Central. Isto kasi ang pinaka malapit na puntahan. Kapag nagagawi naman ako sa Makati, sa isang Dunkin Donut sa ilalim ng Gil Puyat station naman ako bumibili. Sa Dunkin Donut naman sa may Entrance ng Farmers Plaza ako bumibili kapag sa Quezon City naman ang punt ako. Kapag nasa ortigas naman ako sa tapat ng Starmall ako madalas bumibili at syempre Dunkin Donuts pa rin. (Oh hayan may Free Advertisment na sila.. heje) Bakit naman hindi? They deserve it dahil ang sarap talaga ng donuts nila. Isa pa never akong naka experience ng bad customer service mula sa kanila. Unlike with Mister Donut.

Do you want to know how? Heres the Story. One time medyo Senti mode ang fdrama ng lolo n’yo habang papasok sa office. Day shift ako during that time. Dahil wala sa mood bumili ako ng donuts para naman medyo umayos ang araw ko. So una kong nadaanan yung Dunkin Donut doon sa Recto Terminal Station ng LRT line 2. Kaso sarado pa sila. So punta ako doon sa kabila. Sa Mister Donut kasi sila yung bukas na. Bumili ako ng four pieces na donut. Twelve peseos ang isa (Php 12.oo) so times four equals fourty eight pesos (Php 48.00). (Yehey marunong na pala akong magmultiply) Anyway balik tayo sa story. Inilagay na nung mama yung donuts sa plastic tapos iniabot niya sa akin. Iniabot ko rin yung one hundred peso bill (Php 1oo.00). Hawak ko na yung donut tapos biglang inagaw sa aking nung tinder na iyon na akala mo ay ninakaw ko. Bigla ba naman niyang sabihin sa akin ang ganito:

“Ano bayan! Kasasabi ko lang na wala pa nga akong barya tapos bibigyan mo ako ng buo. Akin na mga yan. (Sabay agaw sa donuts) King gusto mong bumili maghanap ka ng barya mo!”

Take note pasigaw niyang sinabi yon na akala mo isang Boss na pinagagalitan ang isang tauhan niya. Dahil doon kumulo talaga ang dugo ko. Umabot hanggang sa utak ko. Kaya naman hindi rin ako nagpatalo . ganito ang nasabi k sa kanya:

“ Hoy mamang tatlo ang sulok ng mukha! Bumibili ako at hindi nagnanakaw. Kung wala kang barya magsara ka na o kaya naman limipat ka na ng pwesto. Hindi ka bagay dito lalo na iyang sama ng ugali mo”

Natural ng malakas ang boses ko pero ng oras na iyon nadinig yata ng lahat ang pagsigaw ko. Nagkatingin na ang lahat sa amin. That time medyo nahiya rin ako para sa sarili ko pero naunahan lang talaga ako ng init ng ulo. Kung hindi lang ako nagmamadali baka hindi lang iyon ang nasabi ko. Kaya ayon pagdating sa office Badtrip tuloy ako. Mabuti na lang paguwi ko binigyan ako ng friend ko ng isang box ng Donuts. Kaya hayon happy happy na uli. Nagsimula ang lahat sa Donut kaya saan pa ba matatapos edi sa Donut.

Maria Corazon “Cory” Cojuangco Aquino (January 25, 1933 – August 1, 2009) was a President of the Philippines and a world-renowned advocate of democracy, peace, women’sempowerment, and religious piety. She served as the 11th president of the Philippines from 1986 to 1992. She was the firstfemale president of the Philippines and was Asia’s first female president. Aquino died of cardiopulmonary arrest after complications of colon cancer at the age of 76 on August 1, 2009, 3:18 a.m., at the Makati Medical Center[2]. Aquino was diagnosed with the disease in March 2008 but kept up public appearances this year. A devout Catholic, she was a regular at weekend mass until shortly before being admitted to hospital in late June. Aquino was the first female president of the Republic of the Philippines to die up to date.

Cory Aquino Died on the same month her husband Benigno Aquino, Jr. died.